1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Davalının, yargılama giderlerinin kendisine yüklettirilmesine ilişkin hüküm bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosyaya getirtilen tapu kayıt örneği, diğer belgeler ve tarafların kabulüne göre, davaya konu edilen taşınmaz ile komşu taşınmazlar 3194 sayılı İmar Yasası uygulaması ile oluşmuş bulunmaktadırlar. Yıkımına karar verilen yapı imar uygulamasından önce varolan ve o tarih itibariyle davalıya ait bulunan taşınmaz bölümünde kalmaktadır.
Korunmasında zaruret bulunan yapı niteliğinde görülmeyerek imar hamurunda davacı adına yazılan parsel içerisinde kalmış olması davalıyı kusurlu duruma düşürmez. Bu binanın raiç değeri kendisine ödenmediği sürece binayı kullanma hakkına sahip davalıya davaya sebebiyet verdiğinden sözedilerek yargılama giderleri yükletilemez.
Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerekli kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ. Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme hükmünün beşinci fıkrasının ikinci satırında yer alan "davalıdan"
sözcüğünün hükümden çıkarılmak yerine "davacı üzerinde bırakılmasına" sözcüğünün yazılmasına, hüküm fıkrasının altıncı bendinin tümüyle hükümden çıkarılmasına, infazda yararlanılacak olan teknik bilirkişi Mustafa Demir tarafından çizilen 17.3.2006 günlü krokili raporda davalıya ait 3 parsel sayılı taşınmaz yerinin yanlış yere işaret edilmesinin ve bu yanlışlığa raporda da yer verilmesinin maddi hataya dayalı olduğu dosya ekinde bulunan pafta örneğinden anlaşılmakla bu hatanın yerelinde düzeltilmesinin olanaklı bulunmasına işaretle yetinilerek hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, 19.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.