Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/8688 K.2006/10459

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.11.2005 gününde verilen dilekçe ile yaylaya elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, davalının yaylaya kalıcı nitelikli ve mülk edinme amaçlı bina yapmasından, el atmanın önlenmesi ile binanın kal’ini istemiş, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş,hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yayla,çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir.Bu tür yerlere süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar yapılabilir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin Adaköy Köyü ... yaylası olduğu hususunda taraflar arasında anlaşmazlık yoktur.Hükme esas alınan 15.05.2006 tarihli inşaat bilirkişi raporu ile dava konusu ev ve ahırın, tek katlı yığma,basit yapı niteliğinde, evin taban alanın 15,20m² toplam alanının 19m², ahırın ise 31,54m² alanlı olduğu belirlenmiştir.Binanın kapsadığı alan itibariyle konut alanı olarak kullanılamayacağı açıktır.Bu ... dar alanlı geçici yapıların,geceleyin korucuların bekleme yeri olarak yapıldığı bilinen bir husustur. 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 20. maddesi bu tür yapıların yapılmasına olanak tanımaktadır.Davacının süreklilik göstermeyen nitelikte yaptığı binalardan ötürü davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş,hükmün bozulması gerekmiştir.