Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/10459 K.2007/11936

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit ... tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayanılarak açılmış geçit ... kurulması istemine ilişkindir. Mahkemece krokide (A)harfi ile gösterilen 26 parsel sayılı taşınmazın 48.33 m2 lik kısmından davacıya ait 14 parsel yararına geçit ... tesis edilmiştir.

Hükmü davalı 26 parsel maliki temyiz etmiştir.

Bilirkişinin 16.01.2007 tarihli rapor ve krokisine göre davacı 14 parselin mutlak geçit ihtiyacı içersinde olduğu alternatif geçit yeri olarak saptanan (D) harfli yerin geçit ihtiyacını karşılamaktan uzak bulunduğu sabittir.

Geçit ... tesisine ilişkin davalar özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak da uygun geçit yeri saptanırken komşuluk hukukunun genel ilkeleri gözetilmelidir. Ne var ki uygun geçit yeri belirlenirken davacının subjektif arzusuna göre değil objektif esaslara bakılmalıdır. Denilebilir ki geçit davalarında davacı yanın dava konusu üzerinde tam bir tasarruf yetkisi yoktur. Soruna bu açıdan bakıldığında komşuluk hukukunun genel ilkesi olan fedakarlığın denkleştirilmesi kuralı geçit yerinin hem davalının 26 parseli hem de dava bilmeyen 27 parsel üzerinden ve ortak sınırdan kurulmasını gerektirmektedir. Çünkü toplamı 557.83. m2 den ibaret davalıya ait 26 parsel geçit tesisinden sonra yüzölçüm olarak küçülecek ekonomik değerinde önemli kayıp meydana gelecektir.

Bu durumda mahkemece davacıya 27 parsel hakkında da dava açmak üzere uygun süre verilmeli açılacak dava eldeki dava ile birleştirilmeli, geçit alternatifi 26 ve 27 parseller ortak sınırından aranarak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır. Değinilen yönlerin gözetilmemesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.