Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/12219 K.2007/12319

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.04.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit ... tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, davacıya ait genel yola çıkışı olmayan 91 parsel sayılı taşınmaz yararına, davalılar adına kayıtlı 90 parsel sayılı taşınmazdan geçit ... kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiş, Dairemizce davalıların diğer temyiz itirazları reddedilerek, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre tarım alanlarında en çok 2,5-3 metre eninde geçit ... tesis edilmesi gerektiği belirtilerek bu miktarı aşan 4 metre genişliğindeki geçidin uygulamaya uygun düşmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece yeniden yapılan yargılamada bozma ilamına uyulmasına rağmen yol genişliği hakkında emniyet müdürlüğü trafik tescil amirliğinden gelen yazıya dayanılarak, bir kamyonun 3 metre genişlikteki yoldan dönemeyeceği gerekçesiyle geçit genişliğini 4 metre kabul ederek hüküm kurulmuştur.

Davacı ve davalı taşınmazları tarım amaçlı olarak kullanıldığından ve taraflar yararına kazanılmış hak oluşturan bozma ilamına uyulduktan sonra, bozmaya uygun hüküm kurulmamış olması doğru olmadığından, Dairemizin kararlılık kazanmış içtihatlarına göre tarım araçları için uygun gördüğü azami 3 metrelik geçit genişliğinin aşılması yerinde değildir. Bundan ayrı; bozma ilamında hükmün tapu siciline işlenmesine karar verilmemiş olması da ayrı bir bozma nedeni olarak belirtildiği halde yeni hükümde aynı hataya düşülerek bu konuda bir hüküm kurulmamış olması da doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.