Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/12683 K.2007/14307

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.03.2007 gününde verilen dilekçe ile mera komisyonu tahsis kararının iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalının kabulü nedeniyle kabulüne dair verilen 24.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tahsise ilişkin mera komisyon kararının iptali istemiyle açılmıştır. Mahkemece davalı köy muhtarlığının kabulü nedeniyle dava kabul edilmiştir. Hükmü davacı Hazine, avukatlık ücreti yönünden temyiz etmiştir.

1-Gerçekten. HUMK.nun 92. maddesi uyarınca kabul iki taraftan birinin diğerinin netice-i talebine muvafakat etmesidir. Ancak kabul beyanında bulunacak olan kişinin tasarruf konusu üzerinde yetkisi olmalıdır. Kabul beyanında bulunan kişi tasarruf yetkisi olmayan bir konuda irade açıklaması yapmışsa kabul beyanı hüküm ve sonuç doğurmaz. Somut olayda; davalı köye Mera Komisyonunca Hazinenin özel mülkü olan 805 parselin intifa hakkı tahsis edilmiştir.

Tahsiste köyün hukuki yararı bulunduğu açıktır. 442 sayılı Köy Kanununun 37/7. maddesi uyarınca köy muhtarı köy işlerinde hem davacı, hem de hasım olarak mahkemede temsil yetkisine haiz ise de, köyün aleyhine sonuç meydana getirecek bir irade açıklamasıyla davayı kabule mezun değildir.

Mahkemece 442 sayılı Köy Kanununun emredici hükmü göz ardı edilerek davalı köy muhtarının dava konusu üzerinde tasarruf yetkisi varmış gibi kabul beyanına dayanarak davayı kabul etmesi açıklanan nedenle yasaya aykırıdır. Emredici hükümlere aykırı olarak oluşturulan hükmün davanın esası hakkında delil toplanıp incelenerek bir karar verilmek üzere bozulması gerekir.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davacının avukatlık ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmemiştir.