Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/13328 K.2007/14601

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 3.10.2005 ve 27.12.2006 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 28.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, satış vaadi sözleşmesi uyarınca davalı ...’den satın alınması vaat edilen payın, diğer davalı ... ...’a devredilmiş olması nedeniyle 281 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile tescil istemine ilişkindir. Mahkemece davaya bakmakla görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olup, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 1. maddesine göre.

Bu kanunun amacı, ekonominin gereklerine ve kamu yararına uygun olarak tüketicinin sağlık ve güvenliği ile ekonomik çıkarlarını koruyucu, aydınlatıcı, eğitici, zararlarını tazmin edici, çevresel tehlikelerden korunmasını sağlayıcı önlemler almak ve tüketicilerin kendilerini koruyucu girişimlerini özendirmek ve bu konudaki politikaların oluşturulmasında gönüllü örgütlenmeleri teşvik etmeye ilişkin hususları düzenlemektir.

Aynı Yasanın 3/c maddesi ile konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallarda tüketicinin korunması hakkındaki yasa kapsamına alınmıştır ve 3/f maddesi hükmünce de kanun kapsamında kalan “satıcı” kavramından ticari veya mesleki faaliyetleri nedeniyle tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişilerin anlaşılması gerektiği düzenlenmiş olup anılan yasanın 23. maddesi uyarınca da tüketicinin korunması hakkındaki yasa uygulamasından kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusu olayda davacının 281 ada 13 parsel sayılı taşınmazda pay sahibi olan davalı ...’den 78/872 hisse satın aldığı, taşınmaz arsa vasfıyla tapuda kayıtlı olmakla beraber üzerine ... ve hissedarları adına bina yapıldığı ve davalı ...’in davacıya sattığı hisse karşılığı kendisine ait olan meskenin satışının vaadedildiği ancak daha sonra aynı meskenin davalı ... tarafından davalı ... ...’a satıldığı anlaşılmaktadır. Davalı ... 4077 sayılı Yasanın 3/f maddesindeki satıcı sayılan kişilerden değildir. Bu nedenle uyuşmazlığın özel mahkemede çözümlenmesine dair hukuksal nedenlerin bulunmadığı açıktır.

Açıklanan nedenlerle Mahkemece işin esası incelenerek varılacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.