Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/15040 K.2007/14976

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.4.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 3.4.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, zilyetlik hükümlerine göre 1978 yılından bu yana davalı ...’la birlikte eşit paylarla kullandıkları taşınmazın, kadastrodan çok önce varılan anlaşma uyarınca kadastroda 100 parsel numarası verilen bölümü ile fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 2.2.2007 tarihli kroki de kırmızı ile boyanan bölümünün kendisine, 99 parsel numarası almış olan bölümün de davalıya bırakıldığını ve bu şekilde gerçekleştirilen taksimi 1.5.1996 tarihinde düzenledikleri sözleşme ile de yazılı hale getirdiklerini ileri sürerek,

kadastro sırasında kırmızı ile boyalı 119.61 metrekare yüzölçümündeki bölümün davalıya ait 99 parsel sınırları içersine katılmak suretiyle davalı adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak, özel yol olarak belirledikleri bu bölümün davalı tapusundan iptali ile kendisi adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, davacı davanın reddini savunmuş, mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflara ait 99 ve 100 parsel numaralı taşınmazların zilyetlik hükümlerine göre kullanıldıkları ve 2000 yılında tespitlerinin yapılarak itirazsız kesinleşmeleri üzerine tapuya bağlandıkları anlaşılmaktadır. Bu iki parselin davalı ve davacı tarafından ifrazı yapılıncaya kadar tek parçadan ibaret bir taşınmaz olduğu taraflarında kabulündedir. Kadastroda 100 parsel numarası ile belirlenen bölümün 1978 yılında bu taşınmazın yarı payını devralan davacı ...’a, 99 parsel numarası verilmiş bölümünün de davalı ...’e bırakıldığı hususu da tartışmasızdır. Çapa ve krokiye yansıtılmamış olsa da taraflarca düzenlenen 1.5.1996 tarihli belgeye göre bu taşınmazlara yakın olan genel yolun da 99 parselin kuzeybatı tarafından geçtiği anlaşılmaktadır.

Taşınmazlar köy yerleşim yeri içinde yer almaktadırlar ve üzerlerinde ev ahır ve eklentiler mevcuttur. Bu nitelikli yapıların her birisinin amacına uygun kullanımını sağlayan yol yada müstakil veya ayrı ayrı kullanımlarına elverişli yola ulaşımlarını sağlayan geçitlerinin olması gerekir. Taraflar da bu ihtiyacın doğal olduğunu kabul ettiklerinden 1.5.1996 günlü sözleşmeyi düzenlemişler ve krokide kırmızı ile boyalı toplam yüzölçümü 119,61 metrekare gelen taşınmaz bölümünü ortak yol olarak bırakmışlardır. Taraf iradeleri bu yerin mülkiyetten terk anlamını taşıyacak genel yol biçiminde olmayıp, özel mülkiyette konu teşkil edecek nitelikte ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle eşit paylarla adlarına yazımını sağlamaktır.

Yerinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ...’in anlatımları ve davacı tarafından dosyaya sunulan 1.5.1996 tarihli zilyetlik kullanma biçimini gösterir belge davacı iddiasını açıkça doğrulamakta olup tarafların ortak iradesi ile oluşan bu olguya mahkemece de değer verilerek 119.61 metrekare yüzölçümündeki uyuşmazlık konusu taşınmazın davalı tapusundan iptali ile parsel numarası tapu sicilince verilmek üzere ve niteliği taraflara ait özel yol olarak tapuya tesciline karar verilecek yerde gerekçe gösterilmeden davanın reddi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.