Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/15190 K.2007/15884

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.12.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalının dava takipçisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Davacı maliki olduğu 23 parsel sayılı taşınmaz lehine, davalı adına kayıtlı 24 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı tesisini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ve geçit bedeli olan 856,30 YTL tazminatın, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre mahkeme veznesine veya tevdi mahalline yatırılmasına karar verilmesi gerekmekte ise de belirlenen tazminatın düşüklüğü ve yörenin koşulları dikkate alındığında davalının herhangi bir zarara uğraması ihtimalinin düşük olması karşısında yargılamanın uzamaması gerekçesiyle depo ettirilmeden karar verilmiştir. Hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Yükümlü taşınmaz maliklerine ödenecek olan geçit bedeli, hüküm verilmesinden sonraki tarihe bırakılması halinde ödeme zamanı ve biçimi genelde davacı insiyatifine kaldığından geç ödemeden ötürü yükümlü taşınmaz maliklerinin zarara uğramasına neden olmaktadır.

Bu nedenle yerleşik hale gelen Dairemiz kararlarına göre geçit yeri bedelinin hükümden önce yatırılması ilke olarak benimsenmiştir. Eldeki davada anılan ilkeye rağmen karar verildiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.