Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/2458 K.2007/3685

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.05.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak geçit hakkı kurulması istemiyle açılmıştır.

Mahkemece 1323 ve 1324 parsellerin ortak sınırından 3 metre eninde geçit tesis edilmiş,

Hükmü 1323 ve 1324 parsel malikleri davalılar temyiz etmiştir.

407 parselin mutlak geçit ihtiyacı içersinde olduğu açıktır. Ne var ki; uygun geçit yeri saptanırken bu tür davaların özelliği gereği davacının subjektif isteğine bakılmamalı, geçit güzergahı objektif kriterlere uygun mahkemece belirlenmelidir. Çünkü, geçit davaları özünü komşuluk hukukundan alır. Komşuluk hukukunun genel ilkesi gereği fedakarlık denkleştirilmelidir.

Davalılara ait 1323 parsel 5000, 1324 parsel 8050 m2 yüzölçümündedir. 1180 parselin yüzölçümü ise 28400 m2’dir. Az önce sözü edildiği üzere komşu taşınmazların yüzölçümü mukayese edildiğinde fedakarlığın denkleştirilmesi kuralı gereği geçit alternatifinin 1180 parsel veya 1180 parsel ile 1324 parselin ortak sınırından da aranması gerekir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ve araştırmayla yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.