Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/27 K.2007/1356

Davacı tarafından, davalı aleyhine 17.01.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu 369 parsel sayılı taşınmaza komşu parsel maliki davalının elatmasının önlenmesini ve tecavüzlü duvarın kal'ini istemiştir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiş,

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yargılama aşamasında yerinde iki kez keşif yapılmıştır. 24.02.2006 tarihli ilk keşifte fen bilirkişinin düzenlediği 09.03.2006 günlü krokili raporda davalı 327 parselin davacının 369 parsel sayılı taşınmazına bir elatmasının olmadığı belirtilmiştir.

24.03.2006 gününde yapılan ikinci keşif sonrası fen bilirkişilerin düzenlemiş olduğu 30.03.2006 tarihli krokili raporda ise davalı tarafından çekilen duvarın bir kısmının 369 parsel içerisinde kaldığı ve böylece elatmanın varlığının saptandığı açıklanmıştır. Ne var ki; ikinci kez düzenlenen bu raporda ilk rapora göre varılan farklı sonucun nedeni izah edilmemiştir. Mahkemece de ikince kez yapılan keşif sonucu düzenlenen rapora itibar edilmesinin nedeni karar gerekçesinde belirtilmiş değildir.

Açıklanan şekilde yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şu hale göre, mahkemece yapılması gereken iş, yerinde üç kişilik teknik bilirkişi heyeti ile yeniden keşif yaparak, önceki keşiflerden sonra düzenlenen raporlar arasındaki farklılığın nedenini ve gerçekten davacı taşınmazına elatma bulunup bulunmadığını saptamalı, oluşacak duruma göre bir karar vermekten ibarettir. Değinilen yönler gözardı edilerek, raporlar arasındaki farklılık giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.