KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2007/2967 E., 2007/3809 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2007
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 07.11.2005 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Davacılar, murislerinden kendilerine intikal eden 2 adet tapulu taşınmaza davalının vaki müdahalesinin men'i ile 5 yıllık toplam 3340 YTL. ecrimisilin tahsilini istemişler, mahkeme davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dava, tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin olup, bu tür davalarda mahkemenin görevi dava konusunun dava tarihindeki değerine göre belirlenir. Müdühalenin men'i ve ecrimisil istemli bir davada dava değeri, davaya konu taşınmazın değeri ile istenen ecrimisil bedelinin toplamından ibarettir.
Somut olayda; 3340 YTL. ecrimisilin tahsili istenmiş ve davanın harca esas değeri olarak da 3340 YTL. gösterilmiştir. Dava konusu taşınmazların değeri ise hiç belirtilmemiş ve mahkemece de araştırılmamıştır. Oysa, görev konusu mahkemece re'sen nazara alınmalıdır.
Hal böyle olunca, mahkemece taşınmazların dava tarihindeki değeri tesbit edilerek talep edilen ecrimisil de eklendikten sonra, ortaya çıkacak miktara göre öncelikle mahkemenin görevi belirlenerek dava değeri Sulh Mahkemesinin görev sınırlarında kalıyorsa davanın esası incelenerek bir karar verilmesi, dava değerinin Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırını aşması halinde mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerekirken bu lazımeye uyulmaksızın davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2007/2967, K. 2007/3809, 9 Nisan 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama