KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2007/3202 E., 2007/4053 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2007
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.06.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkiinde bulunan 328 parsel sayılı tarla vasfındaki taşınmazın maliki olduğunu, genel yola bağlantısının bulunmadığını belirterek aynı yerde bulunan 327, 384, 325 parsel maliklerini hasım göstererek Türk Medeni Kanunun 747.maddesine dayalı olarak bedeli mukabilinde geçit hakkı tesisi isteminde bulunmuştur.
Mahkemece, davacının davası kabul edilmiş, teknik bilirkişilerin 21.07.2005 tarihli rapor ve krokisinde 4 nolu güzergah olarak belirlenen 328 parsel lehine, 327 ve 384 nolu parsellerin ortak sınırından 1,5'ar metre eninde, 327 parselden B1 ile gösterilen 30.46 m2'lik, 384 parselden C1 ile gösterilen 58.50 m2'lik alandan geçit hakkı tesisine karar verilmiş, hükmü 327 parsel maliki ... vekili temyiz etmiştir.
1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Geçit hakkı tesisine ilişkin davalarda davalı hiçbir zaman dava açılmasına neden olmadığından Dairemizin öteden beri yerleşik uygulaması doğrultusunda yargılama giderleri ve Avukatlık Ücreti ile sorumlu tutulamaz. Mahkemenin bu ilkeyi gözardı ederek davalıları yargılama harç ve giderleri ile sorumlu kılması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de,
düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2007/3202, K. 2007/4053, 12 Nisan 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama