Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/4162 K.2007/5485

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.05.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği dü:

_K ARAR _

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiasıyla açılmış mahkemece istek kabul edilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline yayla niteliği ile özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş, hükmü davalı dava konusu taşınmazın Hazinenin kadastro tespitine itiraz etmesi üzerine Kadastro Mahkemesinin kararı ile adına hükmen tescil edildiğini belirterek, kesin hüküm nedeniyle temyiz etmiştir.

Hukuk düzeninde istikrar sağlama amacı taşıyan kesin hüküm, hükme karşı yasa yollarının tükenmesi (şekli anlamda kesin hüküm) ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir daha dava konusu yapılmaması (maddi anlamda kesin hüküm) şeklinde hukuk yargılaması sistemimizde yer almaktadır.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılmaması amacı güden maddi anlamda kesin hüküm HUMK.nun 237. maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre kesin hükmün oluşabilmesi için;

1-Dava konusunun, diğer bir anlatımla dava ile elde edilmek istenen sonucun aynı olması,

2-Dava sebebinin, yani davanın dayanağı vakıaların aynı olması,

3-Ve davanın taraflarının aynı olması gerekir. (kesin hüküm külli halefler ile cüz'i halefleri de bağlar.)

Somut olayda; kadastro tespitinde dava konusu 128 ada 25 parsel davalı ...'ın bayii ... ... adına kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Hazine dava konusu taşınmazın Devletin Hüküm ve Tasarrufu altında bulunan zilyetlikle iktisabı mümkün olmayan yerlerden olduğu ve fiilen yayla olarak kullanıldığını belirterek kadastro tespitine itiraz etmiştir. Kadastro Mahkemesinin 1997/1481 Esas ve 1998/245 Karar sayılı dosyasında yargılaması yapılmış ve hazinenin davasının dava konusu yerin zilyetlikle iktisabı mümkün yerlerden olup, davalının lehine 3402 sayılı yasanın 14.maddesi koşullarının gerçekleşmiş bulunduğundan reddine karar verilmiş, hükmü davacı hazine temyiz etmiş, hüküm Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir.

Görüldüğü üzere, 128 ada 25 parselin yayla niteliğinde olmadığı, saptanmıştır. Bu saptama davacı hazineyi bağlayacağından yayla iddiasıyla sonradan açılan bu davanın reddi gerekir. Böyle olunca, davanın reddi yerine kesin hüküm olgusu gözardı edilerek istemin hüküm altına alınması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.