Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/5854 K.2007/6571

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 28.5.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Mal Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 669 ve 785 parsel sayılı taşınmaz malikleri tarafından Türk Medeni Kanunun 747 maddesi gereğince açılmış, geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hükmü davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Dava, Hazine taraf gösterilerek açılmış, geçit alternatifleri tespit edildiğinde 668 parsel sayılı taşınmaz maliki harçsız dilekçe ile davaya katılarak, keşif sonucu bilirkişi heyetinin 08.12.2006 günlü raporlarına ekli krokide kırmızı renkle ve E harfi ile gösterilen 669 parselin kuzeyinden, mavi renkle ve C harfi ile gösterilen 668 parselin güneyinden, yeşil renkle ve B harfi ile gösterilen dere ve Devlet ormanından geçit hakkı kurulmuştur.

Geçit hakkı ancak tapuya tescil edilmiş taşınmazlar üzerinden kurulabilir. Zira kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 maddesi gereğince tapuya tescil edilmesi gerekir. Somut olayda, dosyadaki bilirkişi raporunda B harfi ve yeşil renkle gösterilen dere ve Devlet ormanı üzerinden geçit hakkı kurulduğu anlaşılmaktadır. Her şeyden önce mahkemece, söz konusu derenin niteliği, geçide elverişli olup olmadığı, davacının dereden geçerek yola ulaşma

olanağının bulunup bulunmadığı, derenin davacının yol ihtiyacını karşılayıp karşılayamayacağı hususları üzerinde durulmadan sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi orman niteliği ile Hazine adına kayıtlı olduğu bilirkişi raporuna ekli krokiden anlaşılan yerden de geçit hakkı kurulması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş diğer alternatifleri de araştırarak dava konusu taşınmazların ana yola kesintisiz şekilde ulaşmalarını temin edecek en uygun alternatifi bulmak olmalı, başka alternatif bulunmadığı takdirde yukarıdaki gerekçeler ışığında dava reddedilmelidir.

Bu hususlar dikkate alınmadan ve geçidin kesintisizlik ilkesi düşünülmeden devlet ormanı üzerinden geçit hakkı kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.