Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/6139 K.2007/9426

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 22.10.2004 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, tapu kayıtlarındaki vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyize getirmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin 8 pafta 466 parsele ilişkin temyiz itirazları tümü ile, 2085 ada 4 parsel (eski 766 ada 4 parsel) ve 1806 ada 2 parsele (eski 334 ada 2 parsel) ilişkin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Çekişme konusu 2085 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre davacılara miras bırakan ... 'dan intikal eden 990/2400 pay 23.08.2004 tarihinde iştirakin feshi ile her bir davacı adına paylı mülkiyet halinde kayıtlı iken davacılardan ..., ... ve ...'ın hisselerini 24.08.2004 tarihinde (davanın açılmasından önce) dava dışı ...'e sattıkları ve sonuç olarak bu parselde malik olmadıkları anlaşılmıştır.

Bu nedenle bu üç davacının vakıf şerhinin terkinini istemekte hukiki yararları bulunmadığından bunlar yönünden davanın reddi yerine kabul edilmesi ve diğer davacılar da (..., ..., ..., ... ve ...) taşınmazda paylı malik olup, bunlar dışında kalan diğer paylı maliklerin vakıf şerhinin silinmesine ilişkin davaları bulunmadığından sadece bu davacıların payları yönünden davanın kabulü gerekirken, parselin tümüne yönelik şerhin terkinine karar verilmesi de doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

Yine, çekişme konusu 1806 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davacılar 234/24000 payda elbirliği halinde maliktirler. Bunlar dışında kalan maliklerin vakıf şerhinin terkinine dair davası yoktur. O halde bu parselde de davanın sadece davacılara ait 234/24000 paya ilişkin olarak kabulü gerekirken, parselin tamamına ilişkin hüküm kurulması doğru görülmediğinden, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.