Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/7667 K.2007/8345

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.10.1999 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Davacılar, 11 parsel sayılı taşınmazları yararına davalıya ait 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir. Yargılamalar sırasında geçit hakkı kurulması istemiyle 5 parsel sayılı taşınmaz malikleri de davaya dahil edilmişlerdir.

Mahkemece , davacılara ait 11 parsel sayılı taşınmaz yararına 5 parsel sayılı taşınmazdan geçit kurulmasına karar verilmiş; hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 747 maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Anılan maddenin 2. fıkrasında “ Bu hak , ilk önce kendisinden bu geçidin istenmesi önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun düşen komşuya karşı ve daha sonra bundan en az zarar görecek olana karşı kullanılır” hükmü öngörülmüştür. Yargılamalar sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarından davacının önceden beri 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlardan geçmek suretiyle genel yola ulaştığı, davalının dava açıldıktan sonra 6 parsel sayılı taşınmazın geçit güzergahına depo niteliğindeki basit yapıyı yaptığı anlaşılmıştır.

Geçit hakları az yukarıda yazılı 747/2 maddesi uyarınca, ilk önce önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun düşen komşuya karşı kullanılır. Önceki yol durumu, 25. 5. 2001 tarihli fen bilirkişi raporunda 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların kırmızı ile işaretli kesimi olduğu belirlendiğinden davacılara ait 11 parsel sayılı taşınmaz yararına bu kesimden geçit kurulmalıdır.

Davalının 6 parsel sayılı taşınmazın geçit güzergahına dava açıldıktan sonra depo niteliğindeki binayı yapması kendi subjektif kusurundan kaynaklandığından bunun sonucuna katlanmalıdır.

Davalıya ait 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların bilirkişi raporu ile geçit güzergahı değerinin belirlendiği 25.5.2001 tarihinden sonra taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçtiğinden Mahkemece, bu kesimin değeri yeniden belirlenip belirlenen bu bedel depo ettirilmek suretiyle geçit hakkı tesis edilmelidir.

Bu yönler gözetilmeden yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.