Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/7745 K.2007/8126

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.10.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve kira alacağı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; elatmanın önlenmesi ve kal isteminin reddine, kira alacağı davasının kabulüne dair verilen 22.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 847 mera parseline kısmi elatmanın kal suretiyle önlenmesi ve kira geliri mahrumiyeti bedelinin tahsili istemleri ile açılmıştır. Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve kal talebinin reddine, bilirkişinin kira parası olarak saptadığı 6374.48 YTL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, Hükmü davalı temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre, mera hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Meraların kullanım hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olabilir. Bu tür yerler devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Kural olarak Yasanın 4.maddesindeki hükmü uyarınca mera, özel mülkiyete geçirilemeyeceği gibi amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz. Ancak, yine aynı hüküm gereği kullanım hakkı kiralanabilir. 4.maddenin yaptığı yollama nedeniyle kiralama ilkelerinin neler olacağı ise mera yönetmeliğinde gösterilmiştir.

Mera olarak kullanılmak üzere kiralama yetkisi köy ve belediye tüzel kişiliğine değil Mera Kanunu hükümlerine göre kurulan mera komisyonlarına aittir.

Bu kısa bilgilerden sonra somut olaya gelince; dava konusu 847 parselin mera tahsis amacı ... ili Mera Komisyonunun 7.10.2005 tarih ve 2005/16 sayılı kararı ile değiştirilmiş, 100 metrekareden ibaret tahsis amacı değiştirilen bölüm davalı şirkete tahsis edilmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 14.maddesi uyarınca yapılan tahsis amacının değiştirilmesi işleminden sonra kiralama işleminin hangi yöntemlere uyularak yapılacağı da Mera Yönetmeliğinin 7 ve 8.maddelerinde düzenlenmiştir. Yönetmeliğin “tahsis amacının değiştirilmesi” başlıklı 8.maddesinin 4.fıkrası hükmüne göre tahsis amacı değiştirilen bir alanın yönetmelik doğrultusunda kiralama yetkisi de mera komisyonlarına aittir.

Davacı köyün yetkili mercii olan mera komisyonu tarafından 7.10.2005 tarihinde tahsis amacı değiştirilen bir yer için ne kiralama yetkisi, ne de kira ilişkisine dayanarak kira parası isteme hakkı yoktur. Bu tarihten önceki davalının eylemleri nedeniyle isteyebileceği ise, mera üzerinde yararlanma hakkı bulunduğundan yararlanamadığı dönemle sınırlı kalmak üzere ot bedeli parasından ibarettir.

Mahkemece açıklanan bu nedenler gözetilerek davada niteleme yapılarak kira parası istendiğinden bu istemin reddi yerine kira parası adı altında bir miktar paranın davalı şirketten tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.