KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2007/9238 E., 2007/9479 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Temmuz 2007
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
209 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 6.1.2004 gününde verilen dilekçe ile meraya müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 9.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, 1774 parsel sayılı meraya el atmanın önlenmesi, dikilen ağaçların kal’i ve eski hale getirme bedelinin tahsili istemleriyle açılmıştır.
Davalı, dava konusu yeri kendisinin kullanmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1774 parsel sayılı taşınmaza davalının elattığı olgusunu ispat yükü Türk Medeni Kanununun 6. maddesi hükmünce iddia eden davacıya düşer. Davacı bu hususta bir delil getirmemiştir. Dosya arasına alınan Akçadağ Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/50 sayılı dava dosyası 1774 parsele değil 1773 parsele aittir. Şu hali ile davalının elattığı iddia edilen ve bilirkişinin 06.10.2004 tarihli krokisinde A ve B harfleri ile gösterilen yerle ilgili iddia kanıtlanamamıştır. Mahkemece bütün bu anlatılanlar gözetilerek davanın reddi yerine somut olaya uygun düşmeyen delillerle istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2007/9238, K. 2007/9479, 16 Temmuz 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama