Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/10172 K.2008/11492

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.05.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 14.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, trampa akdine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, sözleşme konusu taşınmaz üzerindeki binanın sözleşme uyarınca boş olarak teslim edilmediğini, taşınmazdan sürekli davacının yararlandığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sözleşme biçim koşuluna uygun yapılmadığından davacının mülkiyet aktarımı isteminin reddine, davalılara sözleşme uyarınca ödenen 2500.00 YTL.nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Borçlar Kanununun 232. maddesinde düzenlemesi yapılan trampa, kelime anlamı olarak taşınmaz bir malın bir başka taşınmazla değiştirilmesi demektir. Yasanın 232. maddesi hükmünce de taşınmaz satımına ilişkin hükümlerin trampa sözleşmelerinde uygulanması gerekir. Buna göre, Borçlar Kanununun 213, Türk Medeni Kanununun 706. maddelerince trampaya ilişkin akdin resmi biçim koşuluna uyularak yapılması zorunludur. Borçlar Kanununun 11. maddesi hükmüne göre de, yasa koyucu akdin sıhati için bir şekil emretmiş ise bu şekle uyulmadan yapılan sözleşmeler sahih olmaz. Kısaca ifade etmek gerekirse, yanlar arasındaki 11.03.1999 tarihli trampa sözleşmesi şekil koşuluna uyulmadığından geçersizdir. Davacı bu sözleşmeye dayanarak mülkiyet aktarımı isteyemeyeceğinden mahkemece yapılan saptama

gözetilmek suretiyle tapu iptal tescil davasının reddedilmesinde yasaya aykırılık yoktur. Ancak;

Az yukarıda sözü edildiği üzere 11.03.1999 günlü sözleşme geçersiz olduğundan mülkiyet nakli talebinde bulunulamaz ise de, geçersiz sözleşmeyle tarafların yekdiğerine yaptıkları ödemelerin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi gerekir. Davacı, 11.03.1999 günlü sözleşmeyle kendi edimi olan ve imardan sonra 25705 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetini davalı şirkete aktardığından bu taşınmazdaki davacı payı ona iade edilmelidir. Mahkemece, değinilen yön bir yana bırakılarak davalı şirket üzerinde sebepsiz kalan taşınmaz mülkiyetinin davacıya geçirilmesi yerine bu istem bölümünün de reddi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.