Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 724.maddesine dayalı temliken tescil, karşı dava ise yıkım istemlerine ilişkindir.
Mahkemece, asıl ve karşı dava reddedilmiştir.
Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.
Karşı davacının, tapuyla maliki olduğu 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın asıl davacı tarafından yapıldığı sabittir. Bilirkişi raporuna göre de. 1 parsel üzerindeki ... üzerinde bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası (mütemümcüzü) haline gelmiş ve taşınmazın mülkiyetine tabi olmuştur. Gerçekten, malzeme sahibi olan asıl davacı Türk Medeni Kanunu’nun 724.maddesinden yararlanarak bina sebebiyle arzın mülkiyetinin kendisine verilmesini dava edebilir.
Ancak, bunun için özellikle malzeme malikinin iyiniyetli olması gerekir. Yasanın 724.maddesi anlamında iyiniyetten maksat Türk Medeni Kanunu’nun 3.maddesinde hükme bağlanan subjektif iyiniyettir. Bu kural malzeme sahibinin elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesi veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşı bilebilecek
durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder. 14.02.1951 tarih 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere olay ve karinelerde durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724.maddesinden yararlanarak temliken tescil isteminde bulunması olanaklı değildir. Zira, bu gibi durumlarda kötü niyetin ayrıca karşı tarafça ispatı gerekmez.
Somut olayda; asıl davacı, imar uygulaması yapıldığı paftasından görülen 1 parsel üzerindeki yapıyı çapa bağlandıktan sonra inşa ettiğinden, inşaat ruhsatı da 1 parseli değil 15 parsele verildiğinden iyiniyeti söz konusu edilemez. Davacının temliken tescil istemi ile açtığı davanın reddi açıklanan nedenle doğrudur.
Diğer taraftan, bu gibi uyuşmazlıklarda yasa koyucu malzeme maliki olan tarafa da bazı haklar sağlamıştır. Olayımızda olduğu üzere, arazi sahibinin yapılan inşaatın kaldırılmasını istememesi veya talep etmesine rağmen aşırı zararın ortaya çıkması ve malzeme bedelinin depo edilmesi emredildiği halde yapının yıkılamaması halinde arazi malikinin mal varlığında sebepsiz bir zenginleşme meydana geleceğinden, bu zenginleşmeye karşı taşınmaz malikinin malzeme malikine tazminat ödemesi gerekir. Mahkemenin tazminat ödeme emrini yerine getirmeyen arazi malikinin davasının reddi de açıklanan nedenle yasaya uygundur.
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 25.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.