Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/15232 K.2009/151

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine ....09.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

KARAR

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın müvekkiline 775 Sayılı Kanun uyarınca tahsis ve adına tescil edildiğini ancak daha sonra aynı kanununun 27. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmediği gerekçesiyle davalı ... tarafından tahsis encümen kararı ile iptal edilerek, taşınmazın tekrar davalı adına tescil edildiğini, davalı yönetimin dayandığı encümen kararının idare mahkemesi kararı ile iptal edildiğini ve hükmün kesinleştiğini iddia ederek davalıya ait tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı ... vekili davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunmuştur.

Mahkeme davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü davalı ... vekili, temyiz etmiştir.

Dava, tahsise dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre; 19.04.2006 tarihinde mahallinde yapılan keşif sırasında mahalli bilirkişi olarak dinlenen ... ... taşınmazın dava tarihi itibariyle dönüm değerinin 5000 YTL civarında olduğunu beyan etmiştir. Her ne kadar bu beyan esas alındığında taşınmazın değeri sulh hukuk mahkemesinin görev sınırları içinde kalmakta ise de; aynı kişinin mülk sahibi sıfatıyla katıldığı,

inşaat mühendisi ... Yağan, ... mühendisi ... tarafından da imzalanan 10.05.2006 günlü gerekçeli üçlü bilirkişi raporuna göre nizalı taşınmazın dava tarihindeki değerinin sulh hukuk mahkemesinin görev sınırını aştığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece HUMK.nun 8. maddesi uyarınca davanın değer itibari ile Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırını aştığı ve bu hususun resen nazara alınması gerektiği düşünülerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.