Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/1769 K.2008/2208

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.10.2002 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 172 ve 174 parsel numaralı taşınmazlarının genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait 170, 171, 173 ve 191 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; 172 ve 174 parseller yararına, 18.10.2004 tarihli fen bilirkişisi rapor ve krokisinde A harfi ile ... boyalı olarak gösterilen 170, 171 ve 191 parseller üzerinden, 3 metre genişliğinde toplam 1009.8 m2’lik kısımdan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalılar Hüsnü ve ... vekillerinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacıya ait her iki taşınmazında geçit ihtiyacı içersinde olduğu doğrudur. Ne var ki; bunlardan 174 numaralı parselin 172 parsel üzerinden geçmeksizin geçide ulaşması mümkün bulunmadığına göre geçidin kesintisizliği ilkesi gereğince davacıya uygun süre verilerek kendisine ait 172 parsel üzerinden 174 parseli yararına akti geçit kurulduktan sonra hüküm kurulması gerekir. Ayrıca geçit hakkı davalarının niteliği gereği davalılar aleyhine masraf ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken aksi yönde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.