Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/2339 K.2008/3719

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.09.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, 795 parsel sayılı taşınmazı için davalıya ait 793 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dosyada mevcut kadastro bilirkişisi tarafından düzenlenmiş krokiye ve rapora göre, 795 parselde kırmızı ile gösterilen geçit yerinin bağlanacağı ... boyalı yerin zeminde mevcut olmakla birlikte tapulama çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan ve orman vasıflı olan kısımda kaldığı, dava konusu taşınmazların bulunduğu pafta üzerinde ve yakınında genel yol olmadığı anlaşılmaktadır.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz olarak bağlantısının sağlanması gerekir.

Somut olayda; yapılan inceleme yeterli değildir. Öncelikle dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorulmalı, yapılmış ise bölgeyi gösterir orman kadastro haritası getirtilerek orman tahdidi sınırları içerisinde genelin kullanımına açık bir yolun gösterilip gösterilmediği bilirkişiye tesbit ettirilmeli, genel bir yolun haritasında yer aldığının ve aktif olarak da kullanıldığının anlaşılması halinde geçidin buraya bağlanıp bağlanamayacağının araştırılması ve oluşacak duruma göre sonuca gidilmesi gerekir.

Açıklanan yön gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.