Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/2721 K.2008/3794

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.08.2007 gününde verilen dilekçe ile Türk Medeni Kanunun 737. maddesi gereğince sıva ve boya yapımı için davalı parselin kullanılmasına izin verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, davacıya sıva ve boya yapım için izin verilmesine, Türk Medeni Kanunun 737/son maddesi gereğince davalı tarafa 600.00 YTL. denkleştirme bedelinin verilmesine dair verilen 07.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan iyileştirme amaçlı faaliyetlerin icrasına geçici izin verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacıya 600,00 YTL. denkleştirme bedelini davalıya ödemesi koşuluyla sıva ve boya yapımı için izin verilmesine karar verilmiştir. Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Davacı 468 parsel, davalı ise 469 parsel sayılı taşınmazın malikleridir. Her iki parsel üzerinde yapı bulunmaktadır. Bilirkişi raporuna göre; binalar 0.00 cm. ölçekle bitişik yapılmıştır. Yine bilirkişi raporuna göre, davacının dış cephe duvarına en az 2.50 cm. sıva yaptığında davalı taşınmazına elatması olacağı saptanmıştır. Türk Medeni Kanununun 683.maddesi hükmünce mülkiyet hakkı sahibi olan davalıdan taşınmazına haksız elatılmasına tahammül etmesi beklenemez.

Esasen 468 parsel maliki olan davacının dış cephe sıva payını binanın yapımı sırasında düşünmesi ve bu pay kadar binasını davalı taşınmazına boşluk bırakarak yapması gerekeceğinden kendi kusurunun sonuçlarından yararlanması düşünülemez. Davacı, Türk Medeni Kanununun 748.maddenin 1. fıkrasındaki komşu taşınmaza geçici olarak girme hakkından yararlanamayacağından istemin reddi gerekir.

Kabule göre de; bilirkişilerden hükmün nasıl infaz edileceğine dair ayrıntılı rapor alınıp bu raporun kararın eki kabul edilerek hüküm tesisi yerine HUMK.nun 388.maddesine aykırı olacak şekilde infazda tereddüt yaratacak biçimde hüküm tesisi de doğru değildir. Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.