Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/3280 K.2008/4326

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Tapulama sırasında 8471.20 m2 yüzölçümündeki 125 parsel sayılı taşınmaz mera olarak sınırlandırılmıştır.

Davacı, 125 parsel sayılı taşınmazın kültür taşınmazı olduğunu, üzerinde miras ve taksim yoluyla kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği bulunduğunu, mera sınırlandırmasının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine, 125 parselin civardaki taşınmazlara uygulanan vergi kaydındaki mera sınırı nedeniyle sınırlandırıldığını, meraların kazanılamayacağını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine temyiz etmiştir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre, mera; hayvanların otlatılması, otundan yararlanılması için tahsis edilen yada kadimden beri bu amaçla kullanılan taşınmazlardır. Yasanın 4.maddesi hükmünce de, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki meraların zamanaşımı zilyetliğiyle kazanılması ve sınırlarının daraltılması olanağı bulunmamaktadır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden. 125 sayılı taşınmazın 115 parsele uygulanan 21 numaralı vergi kaydının güneyinde mera okuduğundan miktar fazlası olarak bu niteliği ile sınırlandırıldığı, 115 parselin ise, 21 numaralı vergi kaydıyla ve vergi kayıt miktarı ile geçerli olmak üzere kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle dava dışı kişiler adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Diğer yandan, 120 parsel sayılı taşınmazda Sincan Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.02.1956 tarih, 69-42 sayılı tescil ilamıyla hükmen tescil edilmiştir. Bu kaydın güney hududu da “. Hanım ..., kısmen ... ..., kısmen mera ile …” çevrilidir. Kısaca ifade etmek gerekirse, hem 115 parselin revizyonu 21 numaralı vergi kaydı, hem de tescil kararında bahsi geçen 120 parsel tapu kaydı çekişmeli taşınmaz yönünü mera olarak okumaktadır.

Nitekim, taşınmazın sınırındaki 123, 124 ve 184 parsellerde mera olarak sınırlandırılmıştır. Davacının bu saptamanın aksini aynı biçimde delille kanıtlaması gerekeceğinden, davada tanık sözlerine değer verilemez. Az yukarıda sözü edildiği üzere meralar zamanaşımı zilyetliği ile kazanılamayacağından dava konusu 125 parselin revizyon kayıtlarında gösterildiği üzere mera olarak kabulü gerekir.

Mahkemece bu saptamalar bir yana bırakılarak, davanın reddi yerine, istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.