Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/6181 K.2008/6896

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.04.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, geçit hakkı kurulması istemiyle açılmıştır. Davacılara ait olduğu anlaşılan 1673 parsel nolu taşınmazın genel yola sınır teşkil etmemesi nedeniyle bu taşınmaza batıdan bitişik olan davalılar murisi ... adına kayıtlı taşınmaz üzerinden yolun batısındaki yola ulaşmak üzere geçit hakkı kurulması istenmiştir. Davalılar ise, 1673 nolu parsele aynı yönden sınır teşkil eden 1663 parsel malikleri ile davacının anlaşarak Noterde düzenleme biçiminde bedelli geçit hakkı kurulmasına ilişkin düzenleme biçiminde sözleşme yaptıklarını belirterek kendi taşınmazları üzerinde geçiş yeri istemelerinin iyiniyetle bağdaşmadığını savunmuşlardır.

Mahkemece, üzerinden geçit tesisine karar verilen 1674 numaralı parselde irsen paydaş durumuna geçmiş olan ... davacının haricen pay satın almış olduğu hükme gerekçe yapılmak suretiyle 1674 numaralı parsel üzerinden geçit kurulmasına karar verilmiş, hüküm iştirakçi paydaşlardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflara ait taşınmazların bulunduğu yörenin imar kapsamına alındığı ve uygulamalı imar planının yapıldığı, fakat henüz fiilen uygulamasına geçilmediği anlaşılmaktadır.

Davacı Zekeriya Kaya davadan önce eldeki davanın tarafı olmayan taşınmazına batıdan sınır teşkil eden 1663 parsel malikleri ... ile ... biraraya gelerek 24.12.1999 tarihinde noterlikçe düzenleme şeklinde tesis edilmiş olan geçiş hakkı sözleşmesi yaparak, fen ehli krokisinde "B" harfi ile işaretli mavi ile boyalı zeminden geçit hakkı taahhüdü almış bulunmaktadır.

Bedelini de ödediği bu yerden geçidin olanaksız olduğu savunulmadığına göre buradaki hakkından vazgeçmiş tavrına girerek davalılara ait taşınmaz üzerinden geçit hakkı istemesi iyiniyetle bağdaşmaz. Mahkemece açıklanan husus gözden kaçırılarak davanın reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.