Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/7041 K.2008/9330

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.11.2005 gününde verilen dilekçe ile hasılat kirası nedeniyle alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, davalılara ait 931,932, 984, 1007, 1010 ve 1011 parsel sayılı taşınmazları 2004 tarihli sözleşme ile kiraladığını, davalıların 2005 yılında bu taşınmazların ekimine engel olduklarını ileri sürerek , yoksun kaldığı 12.758.00 YTL’nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacının taşınmazları 2005 yılında ekmeyeceğini bildirmesi ve çeltik ekim izni almaması nedeniyle kendileri tarafından ekildiğini, taşınmazların paylı mülkiyet hükümlerine tabi olduğunu ve tüm paydaşlar tarafından kiralanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu, 931 , 932, 984 parsel sayılı taşınmazları davalı ..., 1007, 1010, 1011 parsel sayılı taşınmazları ise Davalı ... kendi adına asaleten , ... ve ...’e vekaleten kiralamıştır. Anılan kira sözleşmeleri ile , kira ücreti olarak her yıl için 200 kg. çeltik verileceği kararlaştırılmıştır.

Taraflar arasındaki sözleşme ,tarla kirasına ilişkin olup, hasılat ( ürün ) kirası niteliğindedir.

Dosya içinde bulunan tapu kayıtlarının incelenmesinden, kira sözleşmesine konu 932 ve 1010 parsel sayılı taşınmazlarda kiraya verenlerin müşterek malik oldukları, 931, 1011, 1007 ve 984 parsel sayılı taşınmazların ise üçüncü kişilere ait olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunun paylı mülkiyette önemli yönetim işlerini düzenleyen 692. maddesi uyarınca taşınmazın kiraya verilerek kullanımında paydaşların oy birliği şartı aranır.

Çekişme konusu 932 ve 1010 parsel paydaşlarından bir kısmı ile davacı arasında yapılan kira sözleşmesi hüküm ve sonuç meydana getirmez. Gerçekten , yasa hükmünü birden çok kişinin paydaş olduğu taşınmazda bir paydaşlardan bir kısmının kendi payları için yabancı kişilerle yapacağı kira sözleşmesinin geçersiz bulunduğuna ilişkin 27.11.1946 tarih ve 28/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da doğrulamaktadır.

Öte yandan, 931, 1011, 1007, 984 parsel sayılı taşınmaz malikleri ile kiraya veren arasındaki ilişki de araştırılmamıştır.

Kira sözleşmesinin 931 ve 1010 parsel sayılı taşınmazlar yönünden geçersiz olduğu gözetilmeden, diğer taşınmazlar yönünden ise yukarıda açıklanan ilke uyarınca kira sözleşmesinin geçerli olup olmadığı araştırılmadan yazılı gerekçe ile istemin hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Karar bu nedenle bozulmalıdır.