Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/7089 K.2008/8326

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Davacı dava konusu 173 ada 10 parsel numaralı taşınmazda davalılar murisi ... ...’a ait payı haricen satın alarak 1980 yılında bina yaptığını ileri sürerek temliken tescil isteminde bulunmuştur.

Davalılar davacının iyi niyetli olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuş, mahkemece temliken tescil koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık konusu 173 ada 10 parsel numaralı taşınmazın 1993 yılında kadastro işlemine tabi tutulduğu ve tutanağının 28.10.1994 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.Sözü edilen bu tespit ve tescile göre taşınmazda 675/703 pay davalılar murisi ..., 28/703 pay da davacı ... adına yazılmıştır.Tutanağın düzenlendiği 15.7.1993 tarihinde bilgileri tutanağa aktarılan kadastro bilirkişileri; taşınmaz üzerindeki binanın 1980 yılında ... tarafından yaptırıldığını haber vermişlerdir. Davada dayanılan hukuki neden TMK 724.maddesinde öngörülen hak edinme nedenidir. Gerek öğretide ve gerekse kararlılık kazanan Yargıtay uygulamalarında, TMK 724 maddesine dayalı davalarda 3402sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin göz önünde tutulması kabul edilmektedir.

Davaya konu parselin tutanağı 28.10.1994 tarihinde kesinleşerek bu tarih itibariyle tapuya bağlandığına göre, eldeki davanın 21.3.2007 tarihinde açıldığı 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süreler kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her aşamasında nazara alınırlar.

Mahkemece yasanın bu emredici hükmü nazara alınarak davanın reddi yerine, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle davanın kabulü doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.