Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/7163 K.2008/8415

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.09.2005 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, 22.11.2004 başlangıç tarihli beş yılı süreli kira ilişkisi nedeniyle davalı kiralayana peşin olarak ödenen kira parasının tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kira ilişkisi halen sürdüğünden bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 22.11.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin konusu fabrika işletmesidir. Yanlar arasında kiralananın tamirat ve tadilatının davalı kiralayan tarafından yapılacağı, davalıya 124.000,00 YTL peşin olarak ödendiği, işletmeye ruhsat alınamadığı hususlarında çekişme yoktur.

Somut uyuşmazlıkta; uygulanması zorunlu Borçlar Kanununun hasılat kirasına ilişkin 272. maddesinin yaptığı yollama nedeniyle aynı yasanın 249. maddesi hükmü uyarınca kiralayanın kiralananı akitteki amaca uygun kullanmaya hazır halde kiracıya teslim etmesi ve kira müddetince bu halde bulundurması gerekir. Olayda, kiralanan yer bir iş yeri (fabrika binası) olup iş yerindeki faaliyetin yetkili merciden ruhsat alınmaksızın sürdürülemeyeceği açıktır. Kısaca ifade etmek gerekirse, kiralayan davalının İmar Yasasına aykırı iş ve eylemlerinden ötürü kiralanan, kiracı davacıya sözleşmedeki amaca uygun kullanmak üzere teslim edilememiştir. O yüzden, davacı tarafından peşin olarak ödenen kira parası davalı tarafta sebepsiz kaldığından, davacı bu miktarın istirdatını talepte haklıdır.

Yapılan bu saptamadan sonra mahkemece; bilirkişilerin 08.10.2006 tarihli raporlarında davacının fabrika binasında söküp attığı tespit olunan davalıya ait malzemeler bedeli 33.768,00 YTL düşüldükten sonra kalan miktarın davalıdan tahsili gerekirken istemin bütünüyle reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.