Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/7755 K.2008/8897

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.07.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.04.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava; davacı 101 ada 222 parselin malikleri olduğunu, taşınmazının ana yola bağlantısı bulunmadığını belirterek davalılara ait 101 ada 218, 219 ve 221 parsel sayılı taşınmazlardan bedeli karşılığında geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılardan ... vekili temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı kendine ait 101 ada 222 parsel sayılı taşınmazın ana yola bağlantısı bulunmadığını belirterek geçit hakkı istemi ile Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davacıya ait 101 ada 222 parsel sayılı taşınmaz lehine Fen bilirkişisi ...’ın 15.10.2007 tarihli raporu ve ekindeki krokide kırmızı boya ile gösterilen aynı ada 218, 219 ve 221 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmazların maliklerine ödenmesi gereken bedel taşınmazların niteliğine uygun olarak Ziraat Bilirkişisi ...’ın 29.11.2007 tarihli raporunda belirlenmiş ve saptanan bu bedel hükümden önce 15.04.2008 tarihinde mahkeme veznesine depo edilmiştir.

Davacıdan geçit bedeli olarak alınan ve mahkeme veznesine depo edilen 223,45 YTL geçit bedelinin üzerinden geçit tesis edilen taşınmaz maliklerine ödenmesi yolunda hüküm oluşturulması gerekirken, mahkeme kararında depo edilen geçit bedelinin yükümlü taşınmaz maliklerine ödenmesi yönünde hüküm oluşturulmamıştır.

Değinilen bu husus bozma sebebi ise de bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.