Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/7887 K.2008/8833

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.06.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: Davacı, maliki olduğu 104 ve 107 parsel sayılı taşınmazların yola bağlantısı bulunmadığından davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece 104 ve 107 parsel yararına 68 ve 69 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden kurulan geçit hakkı, Dairemizin 03.07.2006 gün ve 2006/6400-7824 sayılı kararı ile, ‘Keşif yerinde çizilerek bilirkişi raporuna eklenen krokiye göre davacıya ait 104 ve 107 parsellerin batı bitişiğini DSİ kanalı ve bu kanal üzerinde bulunan yol teşkil etmektedir. DSİ kanalı ve yol batıya doğru devamla 123 parselin hemen batısından geçen yola ulaşmaktadır.

Krokide koyu mavi mürekkeple işaret edilen bu yol fen bilirkişisi ... tarafından da gözlenmiş olup, bu niteliği krokiye de yazılmıştır. Şayet, DSİ İdaresi kanal üzerinde ya da bitişiğinde tesis ettiği bu yoldan çevre parsel sahiplerini de yararlandırıyor ise davacının da bu yoldan yararlanması mümkün olacağından zorunlu geçide ihtiyacı olmadığı anlaşılacaktır.

Devlet Su İşleri’nden bu konuda bilgi alınmadan davacının zorunlu geçide ihtiyacından söz edilerek istemin hüküm altına alınması doğru değildir.’ gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş, bu defa da 04.08.2007 havale tarihli bilirkişi raporunda kırmızı renkle gösterilen 69 parsel sayılı taşınmazın güney batısından geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı 69 parsel malikleri vekili temyiz etmiştir.

Davacı taşınmazlarının batı bitişiği DSİ tarafından kanal boyu hizmet verecek yola bitişiktir. Bozma kararı sonrasında DSİ tarafından verilen 26.07.2007 gün ve 24790 sayılı yazı yanıtında, bu yolun çevre taşınmaz sahiplerince kullanılabileceği bildirilmiştir. Dönem dönem bakımsızlık nedeni ile servis yolunun nitelik kaybına uğraması bu yolun geçit için imkansız hale geldiği anlamına gelmemektedir. Yoldan yararlanmakta olanlar bozulmuş yolda gerekli onarım çalışmalarına emekleri ile katılıp, bu yolu işler halde tutmaları mümkündür. Geçide uygun sayılan servis yolu varolmasına rağmen, bunun nitelik zayıflığından ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesinden söz edilerek davalılar taşınmazı üzerinden geçide karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.