Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/8338 K.2008/9403

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davacı tarafından temyizi üzerine mahkemece kararın kesin olduğundan temyiz isteminin reddine dair 25.02.2008 tarihli kararın davacı tarafından süresinde temyizi üzerine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu 354 ada 51 parsel sayılı taşınmazın 21 m2’lik kısmına davalının bahçe olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini belirterek elatmanın önlenmesi ve 853,20 YTL ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 251,35 YTL ecrimisil isteminin kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Hüküm, 20.02.2008 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiş ve 22.02.2008 tarihinde de temyiz edilmiştir. Yerel mahkeme 25.02.2008 tarihli 2006/1363 E. 2007/1434 K. sayılı ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz istemini reddetmiş, iş bu ikinci hüküm yasal süre içersinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 427. maddesindeki kesinlik sınırı taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin olup aynı yasanın 432/4. maddesine göre de; “Temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir...” hükmünü taşımaktadır.

Gayrimenkulun aynına ilişkin davalar 427. maddede öngörülen kesinlik sınırının kapsamında değildir. Davada taşınmaz malın aynına yönelik istemlerde bulunduğundan mahkemece davacının temyiz isteminin reddi doğru olmamıştır. Belirtilen nedenle yerel mahkemenin 25.02.2008 tarih 2006/1363 E., 2007/1434 K. sayılı ek kararının ortadan kaldırılmasına karar verilerek, 27.11.2007 tarih 2006/1363 E. 2007/1434 K. sayılı ilamının yapılan temyiz inceleme sonucunda;

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı tarafından dava dilekçesinde, 354 ada 51 parsel sayılı taşınmazının davalı tarafından 21 m2’lik kısmının bahçe olarak kullanılması nedeniyle el atmanın önlenmesi talebinde de bulunulmuştur. Bu konuda olumlu ya da olumsuz da bir hüküm kurulmamış olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.