Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/9972 K.2008/10809

Davacılar-K.Davalılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.04.2004 gününde verilen dilekçe ile mecra hakkı, karşı davalılar da 09.06.2004 günlü dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mecra hakkının kabulüne dair 12.12.2007 günlü hükmün, davalılar vekilince 02.06.2008 tarihli temyiz istemi mahkemece kesinlik sınırı içinde kaldığından temyizin reddine dair verilen 10.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... vd. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar ve karşı davalılar, müşterek malik oldukları 1450 ve 1451 parsel sayılı taşınmazların Hazine’ye ait arktan sulanması için davalılara ait 1450 parsel sayılı taşınmazdan mecra hakkı kurulmasını ve davalıların engelleme olasılığı bulunduğundan çekişmenin giderilmesini istemişler, karşı davacılar ise, elatmanın önlenmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 1450 parsel yararına 1451 parsel sayılı taşınmazdan mecra hakkı kurulmasına temyiz yolu kapalı olarak karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekiline 14.02.2008 tarihinde tebliğ ile 02.06.2008 tarihinde temyiz edilmiş, 10.06.2008 günlü karar ile HUMK.nun 427. maddesi uyarınca temyiz istemi reddedilmiş, ret kararı davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin hüküm verdiği 12.12.2007 tarihi itibariyle HUMK.nun 427/2. maddesi “Miktar ve değeri 1.170,00YTL geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” hükmünü taşımaktadır. Somut olayda, dava taşınmaz mal mülkiyetine ilişkin bulunduğundan, mecra hakkı

kurulması istemli davada kurulan hükmün kesin olduğu kabul edilerek bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine dair 10.06.2008 tarihli karar doğru olmamıştır. Sözü edilen bu kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra, ilk hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

Mahkeme kararı hükmü temyiz edene usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz isteminde bulunulmuştur.

HUMK.nun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.