KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2009/11279 E., 2009/12869 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Kasım 2009
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.10.2008 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_K A R A R_
Davacı, babası davalıya ait 1871 ada 2 parsel sayılı taşınmazın üzerine temelli kalması maksadıyla ve davalının muvafakatı ile yapı yaptığını belirterek, Türk Medeni Kanununun 724. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın adına tescilini, mümkün olmadığı takdirde 8000 TL tazminatın tahsilini istemiştir.
Davalı, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıyı kendisinin yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.
2-Davacı, mülkiyete ilişkin istemin reddine karar verilmesi halinde taşınmaza yaptığı faydalı masrafların tahsilini de istemiş, mahkemece; davacının davaya konu bağımsız bölümü bizzat oturmak suretiyle kullanmakta bulunduğu, tahliyesi konusunda herhangibir tehdit altına sokulmadığı hükme gerekçe yapılmak suretiyle bu istemin de reddine karar verilmiştir. Davacının mülkiyeti babasına ait binanın belirli bir bölümünü emek ve masrafla oturulabilir hale getirdiği mahkemenin de kabulündedir. Binada meydana getirilen bu artı değerin davalı tarafça davacıya,
./..
2009/11279-12869 -2-
verilmesi gerekli olup, davacının ikinci istemi hakkında bir karar oluşturulması gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2009/11279, K. 2009/12869, 13 Kasım 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama