KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2009/1207 E., 2009/2741 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2009
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.05.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ..., davalı şirket vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_K A R A R_
Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemiyle açılmıştır. Mahkemece dava kabul edilmiş, bilirkişinin 13.12.2007 günlü raporu ekindeki krokide siyah renkle işaretlenen 405 ve 406 sayılı parseller üzerinde davacının 421 parseli lehine geçit tesis edilmiştir. Hükmü, 406 sayılı parselin paylı malikleri ... ve ..., 405 parsel maliki şirket ve 405 sayılı parselin önceki maliki ... temyiz etmiştir.
Dava, 17.05.2004 tarihinde açılmıştır. Gerçekten 405 parseli öncesi maliki davalı ...’dir. Taşınmazın davanın devamı sırasında davalılardan şirkete 15.07.2004 tarihinde tapuda satıldığı 405 parselin yeni malikinin davalı şirket olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 705. maddesi hükmü gereğince taşınmaz mülkiyeti tescille kazanılacağından kayıt iptal edilinceye kadar 405 sayılı parselde davalı şirket maliktir.
Dolasıyla 405 parselin evvelki maliki olan ... davada taraf ehliyeti yitirmiş bulunmaktadır. HUMK.nun 427. maddesi uyarınca da davada taraf olmadığından hükmü temyiz etme yetkisi yoktur. 405 sayılı parselin evvelki maliki ... ile yeni malik davalı şirket arasında varlığı iddia edilen tapu iptali ve tescil davası ... lehine sonuçlanırsa şirkete ödenmesine karar verilen geçit bedeli kuşkusuz sebepsiz zenginleşmeye dayanılarak Safiye tarafından şirketten talep edilebilir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2009/1207, K. 2009/2741, 5 Mart 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama