Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2009/14376 K.2010/94

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.06.2007 gününde verilen dilekçe ile alacağın tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 10.12.2002 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli hasılat kira ilişkisi nedeniyle ödenmeyen kira paralarından şimdilik 73.000 TL’nin tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı ..., davacının icra takibine dayanak yaptığı çeklerin kira parası ödemesi için düzenlenmediğini, davacının dayandığı sözleşmenin gerçeği yansıtmadığını, doğru olan kira sözleşmesinin 26.04.2003 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli sözleşme olduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istekle bağlı kalınarak dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

Gerek 10.12.2002 başlangıç tarihli, gerekse 26.04.2003 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli sözleşmelerin incelenmesinde hasılat kira ilişkisinin davacı şirket ile diğer davalı ... arasında kurulduğu, bu sözleşmelere davalılardan ...’in taraf olmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı bazı çeklere dayanarak her iki davalı aleyhine icra takibi yapmış ise de, icra takibine itiraz edildiği, davacının itirazın kaldırılması için yaptığı başvurunun da merci tarafından reddedildiği, bundan sonra da takip ile ilgili bir işlem yapılmadığı görülmektedir.

Eldeki dava, icra takibine itirazın iptali için açılmamıştır. Davada 10.12.2002 başlangıç tarihli 3 yıl süreli sözleşmeye dayanılmıştır. Öte yandan, hasılat kira sözleşmelerinde keşidecisi davalı ... cirantası diğer davalı ... olan çeklerin kira bedeline karşılık verildiğine dair de bir kayıt bulunmamaktadır. Şu halde, sözleşmenin tarafı veya kefili olmayan davalı ... ...’e bu davada husumet yöneltilemez.

Davalı ... hakkında açılan davanın husumet noktasından reddi yerine davada sıfatı varmış gibi onu hakkındaki istemin de kabulü doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.