KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2009/1478 E., 2009/2132 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2009
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.06.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsili istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, 2863 sayılı mera parseline kısmi elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsili istemi ile açılmıştır.
Davalı, meraya elatmasının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü, davalı temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-2863 sayılı parselin mera olduğu çekişmesiz olup Dairemiz bozma kararında da belirtildiği üzere davalının söz konusu meraya kısmen tecavüzünün olduğu sabittir. Bu husus mahkemecede hüküm altına alınmıştır. Ancak, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi, dava konusu yerin değerini 8.000.00 - 9.000.00 YTL. olarak, mahkemece davadan önce yapılan tespitte dinlenen yerel bilirkişi ise, 1000 m2'sinin 1.500.00 YTL. edeceğini söylemiş, mahkemece de bu beyan esas alınarak dava değeri belirlenmiş ve bu değer üzerinden karar ilam harcı ile avukatlık ücretine hükmedilmiştir.
Ne var ki, her iki bilirkişi beyanına göre dava konusu yerin değerleri arasında fahiş fark bulunmakta olup aralarındaki çelişki giderilmeksizin tespit bilirkişisinin beyanının esas alınarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2009/1478, K. 2009/2132, 19 Şubat 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama