Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2009/2872 K.2009/3476

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.5.2006 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.1.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vd. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 15.5.2002 tarihinden başlayan hasılat kira sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan ödenmeyen kira parası alacağı ile sözleşmenin 6/son maddesine göre kira parasının ödenmesinde gecikme halinde istenebilecek faiz alacağının tahsili istemleri ile açılmıştır.

Davalı yöntemine uygun tebliğe rağmen savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasında yapılan 19.2.2002 günlü hasılat kira sözleşmesi iki tarafa borç yükleyen sözleşme türündendir. Bütün kira sözleşmelerinde olduğu gibi kiracı kiralanan şeyden yararlanma karşılığı kiralayana sözleşmede kararlaştırılan kira parasını ödemek zorundadır. Kira parasının ödendiğini kanıtlama yükü ise kiralayana düşer.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece bilirkişi oy ve görüşüne başvurulmuş bilirkişinin 12.10.2006 tarihili raporu ile davacının 04.01.2007 tarihli ıslah dilekçesi gözetilmek suretiyle istek yazılı olduğu şekilde hükme bağlanmıştır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden kiralanandan davalının Ağrı Sulh hukuk Mahkemesinin 2003/85 esasında kayıtlı dava sonucu tahliye edildiği, tahliyeye ilişkin mahkeme hükmünün Yargıtay denetiminden geçerek

kesinleştiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin tahliyeye dair hükmü 11.07.2003, Yargıtay kararın onanmasına ilişkin ilamı ise 30.9.2003 tarihlerini taşımaktadır. Bilirkişi ise davanın açıldığı tarih olan 29.5.2006 tarihine kadar geçen dönem için kira parası ve sözleşmenin 6/son maddesinde hükme bağlanan gecikme faizi alacağını hesaplamıştır. Hasılat kira sözleşmelerinde uygulanması zorunlu Borçlar Kanununun 272.maddesi gereğince kiralayanın kiralananı akitteki maksadına uygun kullanma ve işletmeye hazır bulundurması zorunlu olduğundan davalının kiralanandan dava tarihinden önce tahliye edilmiş olması durumunda davacının tahliye tarihine kadar kira parası talep edemeyeceği açıktır. Oysa mahkeme bu yön üzerinde durmamış, davalının kiralanandan hangi tarihte tahliye edildiğini araştırmamıştır.

Bu saptamaya göre mahkemece yapılacak iş; davalının kiralanandan hangi tarihte tahliye edildiğine ilişkin taraf delillerini toplamak, kira parası alacağını tahliye tarihine kadar geçen dönem için hesaplatmak ve sadece bulunacak bu tutarı hüküm altına almak olmalıdır. Değinilen husus bir yana bırakılarak eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.