Davacı, daha önce 709 parsel numaralı taşınmazı lehine geçit hakkı kurulduğunu, ancak tesis edilen güzergahtaki keskin dönüşler nedeniyle geçit kurulan yerden traktör geçemediğini iddia ederek geçitin düz bir hat şekilde geçirilmesini istemiştir.
Davalı ..., verilen geçitin yeterli olduğunu savunmuştur.Mahkemece, davalı ...’ya ait 703 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne karar vermiş, hükmü davalı ... temyiz etmiştir.Dava Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı zorunlu geçit hakkı istemine ilişkindir.
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre;
1-.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/235 esas, 2005/444 karar numaralı 23.11.2005 günlü ilamı ile davacının 709 parsel numaralı taşınmazı lehine fen bilirkişisi Metin Usta’nın 24.05.2001 günlü krokisinde yeşil renkle işaretli kısımlarından 708-705-703-702-701 ve 700 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı tesis edilmiş ve karar süresi içinde temyiz edilmeyerek 26.04.2006 tarihinde kesinleşmiştir.
Davacının taşınmazı zeytinlik niteliğindedir. Geçit hakkı, davacının sübjektif değerlendirmelerine göre değil, objektif ihtiyaçlar nedeniyle ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi göz önünde tutularak kurulur.
Davacının geçit güzergahının değiştirilmesine ilişkin talebinin dinlenebilmesi için öncelikle geçit hakkının kurulduğu tarihten sonra güzergahın değişmesini gerektiren koşullarda objektif değişikliklerin ortaya çıkmış olması gerekir.
Mahkemece, geçit hakkının tesisinden sonra koşullarda ne gibi değişiklik olduğu araştırılmadan ve kanıtlanmadan davanı kabulü doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.
2-Kabule göre de; Mahkemece yetersiz bilirkişi raporu, keşfi izlemeye ve infaza elverişli olmayan bilirkişi krokisine dayanılarak karar verilmesi de yerinde değildir.SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2.bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.