Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2009/916 K.2009/1860

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile özel siciline işlenmesi istemi ile açılmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 158 ada 5 parsel kadastro çalışmaları başlamadan önce Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu yapılmıştır.

Asliye Hukuk Mahkemesinde ki dava; davacı ... ...'nun davalı ...'e karşı açmış olduğu elatmanın önlenmesi istemine ilişkin olup, 14.10.1997 tarih 1995/200 Esas, 1997/89 Karar sayılı karar ile yargılamanın devamı sırasında dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeye kadastronun girdiği anlaşıldığından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 27. maddesi hükmü uyarınca görevsizlik kararı verilerek dosyanın kadastro mahkemesine devrine karar verilmiştir.

Kadastro çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağı davalı olmasına rağmen kesinleştirilmiştir. Ancak, 158 ada 5 parselin tapu kaydının şerhler hanesi incelendiğinde "bu parselin tutanağı sehven kesinleştirilmiştir." Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/200 Esas sayılı dosyası ile davalı olduğu yazılmıştır.

Yani dava konusu 158 ada 5 parselin kadastro tespit tutanağı henüz kesinleşmemiştir ve Kadastro Mahkemesindeki 1998/98 Esas sayılı dava halen derdesttir. Bu durumda genel görevli Pozantı

Asliye Hukuk Mahkemesi kadastro tutanağı kesinleşmemiş bir davayı görüp sonuçlandıramaz. Yerel mahkemenin Kadastro Kanununun 27. maddesi gereğince görevsizlik kararı vererek dosyanın görevli Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar vermek yerine davanın esasına girerek yazılı bir takım gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.