Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2010/12255 K.2010/12328

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.12.2004 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne ilişkin 15.06.2009 tarihli kararın davalı tarafından temyizine dair 18.01.2010 tarihli dilekçesinin reddine dair verilen 21.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Tarım Müdürlüğü vekili, davalının ... Köyü 118 ve 135 sayılı mera parsellerine müdahalesinin önlenmesini ve davalı tarafından inşa edilen yapıların kal'ini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşfen yapılan inceleme davalının mera vasfındaki taşınmazlara tecavüzünün meni ile yapıların kal’ine karar verilmiş, davalının temyizi üzerine, temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Davalıya esas hakkındaki hükmün tebliğine dair tebligat zarfında tebliğ edilen kararın 11.2.2009 tarihli ve 2009/41 sayılı olduğunun belirtilmesi karşısında dairemizin 25.5.2010 tarihli mahalline iade kararı ile davalıya usulüne uygun tebliğ yapılması sağlanarak, davalı kararı 23.7.2010 tarihinde bizzat tebellüğ etmekle, davalının temyiz isteminin reddine dair verilen 21.01.2010 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına karar verildikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

Dava, mera'ya elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesinde mera, yaylak ve kışlakların hukuki durumu belirlenmiş, 5. maddede mera, yaylak ve kışlak olarak tahsis edilecek yerler sayılmış, 6. maddede ise mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdit işlemlerin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı belirtilerek komisyonun kurulma ve çalışma şekli hükme bağlanmıştır.

Anılan yasanın 4/1 maddesinde meraların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu ve bunlardan yararlanma hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olabileceği hüküm altına alındığından; devletin hüküm ve tasarrufundaki meralar hakkında Hazinenin mülkün sahibi olması sıfatıyla, Hazine dışında yararlanan köy ve belediyenin de kullanıcı sıfatı ile dava açma hakkı vardır.

Mera Kanununun 6. maddesinde, mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdidinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı belirtilmiş olup, Tarım İl Müdürlüğünün yetkisi tespit, tahsis ve tahdidin değiştirilmesi ile sınırlıdır. Davacının genel mahkemelerde mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma yada sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı tanınmamıştır.

Davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın bu nedenle reddi gerekirken, işin esası hakkında karar verilmesi doğru bulunmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.