Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2010/13252 K.2010/14239

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04.01.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, 101 parsel sayılı taşınmazın maliki davalının 106 parsel sayılı taşınmazlarına elattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini istemişlerdir. Davalı, 101 parsel sayılı taşınmaz paydaşı dava dışı ...’un da davaya dahil edilmesi gerektiğini, taşınmazdaki ürünün hasadı sonrası terk etmek üzere bir kısmını ayırdığından davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir. Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahallinde 17.04.2009 günü yapılan keşif sonrası düzenlenen 22.04.2009 tarihli fen bilirkişi raporunun ekindeki krokide 106 parsel sayılı taşınmazın 494m² bölümünde buğday ekili olduğu saptanmıştır. 11.05.2010 günü yapılan keşifte dinlenen taraf tanıklarının beyanlarından, davalının 2008 yılında buğday ekmek yoluyla kullandığı bölümü, bu defa mısır ekmek suretiyle dava dışı paydaş ...’un kullandığı anlaşılmaktadır.

Fen bilirkişi tarafından düzenlenen 11.05.2010 tarihli rapor ve eki krokiden, 106 parsel sayılı taşınmazın kırmızı renkle gösterilen 145metrekarelik bölümünde mısır ekili olduğu belirlenmiştir. Davacılara ait 106 parsel sayılı taşınmazın 494metrekarelik bölümüne elatmanın yargılama sırasında son verilmesi nedeniyle, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Ancak, mahkemenin kabulünde de olduğu gibi taşınmazın 145 metrekarelik bölümü dava dışı paydaş ... tarafından kullanılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece, bu kısım ile ilgili davanın reddi gerekirken, istemin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.