Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2010/15028 K.2011/1047

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 02.09.2009 gününde verilen dilekçe ile yola elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, davalıların umumi yola tecavüz ederek daralttıklarını ve araç geçemez hale getirdiklerini, yola vaki müdahalelerinin men’ini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, umumi köy yoluna vaki elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, nizalı yerin umumi köy yolu olduğunu, davacının kendi arazisine geçişle ilgili bir talebi bulunmadığı,bu haliyle dava açma hakkının köy tüzel kişiliğine ait bulunduğunu, davacının taraf sıfatının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Yollar ya kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kamunun kadimden beri kullandığı orta malı taşınmazlardandır. Bu nedenle yararlanmadan men edildiği iddiası ile kişiler de genel mahkemelerde dava açabilir. Daha açığı o beldede yaşamakta olan kişilerinde yolla ilgili dava açma yetkileri bulunmaktadır. Mahkemece, bu durum gözetilerek çekişmenin esası hakkında hüküm kurulması yerine davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeni ile reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durumda, mahkemece davacının yararlanma hakkı nazara alınarak davanın esası incelenerek sonucuna göre bir karar vermek gerekir iken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.