Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2010/3909 K.2010/4671

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.01.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, 233 ada 11 parsel numaralı taşınmazı yararına, 233 ada 10 parsel numaralı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, 233 ada 10 parsel numaralı taşınmazın maliki olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait taşınmazın doğusunda yol bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan 233 ada 10 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydından bu taşınmazın dava dışı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından aleyhine geçit istenen taşınmaz malikine karşı husumet yöneltilmesi zorunludur.

Mahkemece yapılan bu saptama uyarınca, davalının davada pasif husumet ehliyeti bulunmaması nedeniyle davanın reddi yerine, davanın esastan reddedilmesi doğru olmamış ise de verilen karar sonucu itibariyle doğru olduğundan HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca hükmün gerekçesinin yazılı olduğu şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekmiştir.