Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2010/430 K.2010/1419

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.01.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki tedbir şerhinin terkini istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Hazinenin maliki olduğu 1271 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki İcra Müdürlüğünün 21.08.1970 tarihli yazısı üzerine konulan “gayrimenkulün satışının durdurulmasına” dair tedbir şerhinin kaldırılması istemiyle açılmıştır.

Dava reddedilmiş, hüküm davacı Hazine’nin temyizi üzerine Dairemizin 27.09.2007 tarihli ilamı ile ve ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulmuş, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Dava konusu 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı üzerine konulan şerhin dayanağı HUMK'nun 101. ve devamı maddeleridir. Yukarıda belirtildiği üzere şerh iki parsel sayılı taşınmazın satışının durdurulması için konulmuştur.

Dosyada toplanan delillere göre satışın durdurulmasına ihtiyati tedbir yoluyla karar veren İzmir 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1970/184 – 126 sayılı dosyası bulunamadığı gibi icra müdürlüğünün dosyasına da ulaşılamamıştır. Öte yandan şerhin kim veya kimler yararına tapuya işlendiği de belli değildir. Ancak, Hazine taşınmazına külfet yüklediği ortadadır.

Bu tür şerhlerin gelişen durum ve şartlara göre mahkemece kaldırılması mümkün olduğu gibi eğer tedbir kararı veren mahkeme dosyası ele geçirilemiyorsa ayrı bir dava ile karara bağlanması da mümkündür. Yine yukarıda belirtildiği üzere kayıttaki şerh 21.08.1970 tarihinde işlenmiş, eldeki dava bu tarihten 37 yıl geçtikten sonra 22.01.2007 tarihinde açılmıştır. Şerhin anlamı ve işlevi kalmadığı açık bulunduğundan terkini yerine istemin reddi maddi olayın gelişme şekline uygun düşmemiştir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.