Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2010/7140 K.2010/7987

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.02.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın müdahalenin meni bakımından kabulüne dair verilen 03.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 419 parsel sayılı taşınmaz yararına geçit hakkı tesisi istemiyle açılmıştır.

Davalı, 418 sayılı parselin genel yola bağlantısı olmadığını, açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi krokisinde (B) ve (B1) harfli turuncu renk ile gösterilen yerlere davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

HUMK’nun 74.maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına göre hakim, her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez. Davadaki istem, yukarıda vurgulandığı üzere Türk Medeni Kanununun 747.maddesi gereğince geçit hakkı tesisine ilişkindir. Hal böyle iken, davanın 25.11.2009 tarihli celsedeki davacı beyanı üzerine bir men-i müdahale davası olarak nitelendirilmesi olanaksızdır.

Diğer taraftan, 418 parsel sayılı taşınmaz tapuda tam pay olarak davalı ... adına kayıtlıdır. Türk Medeni Kanununun 683.maddesi uyarınca mülkiyet hakkı sahibi olan kimse, eşya üzerinde kanunun belirlediği sınırlar içerisinde tasarrufta bulunma ve yararlanma hakkına sahiptir. Mülkiyet hakkı üzerinden terkin edilmediği sürece de bu hakkı sürdürmeye devam eder. Bir kimsenin tapu kaydı ile malik olduğu taşınmazdan yararlanma hakkı bulunduğu sürece müdahalesinin haksız olduğunun kabulüne olanak yoktur. Değinilen kural bir yana bırakılarak, malikin taşınmazı kullanmaktan men edilmesi mülkiyet hakkına haksız elkoyma anlamına gelir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, davacının geçit tesisine ilişkin istemini değerlendirmek ve bunun sonucuna uygun hüküm kurmak olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.