KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2010/964 E., 2010/1093 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.12.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı, genel yola çıkışı olmayan 160 ada 20 parsel sayılı taşınmazı lehine davalıya ait 160 ada 18 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilerek, davalıya ait 160 ada 18 parsel sayılı taşınmaz üzerinden, bilirkişinin 22.05.2008 tarihli raporunda 2 numaralı güzergah olarak gösterilen yerden geçit kurulmuştur.
Hükmü davalı ve davacı vekilleri temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2-Bilirkişinin 22.05.2008 tarihli raporunda geçit yeri olarak belirlediği ve mahkemece bu saptamaya göre hüküm kurulan 2 numaralı güzergahın 18 parsel sayılı taşınmazın zeminine karşılık gelen arazi değeri, ve geçit üzerinde bulunan iki zeytin ağacının değeri ile nakli gereken taş duvarın değerleri toplamı 7.171,00. TL. tutarında olmasına rağmen, bilirkişi raporunda toplama hatası yapılarak 6.171,00. TL. olarak gösterilmesi ve bu şekilde düşük bedele göre hüküm kurulması doğru olmamış ise de; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve eksik yatırılan 1.000,00. TL.nin infaz sırasında yatırılması da mümkün olduğundan doğru olan miktarın hükme yazılması suretiyle HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2010/964, K. 2010/1093, 8 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama