Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/10712 K.2011/11454

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, kademeli olarak tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21.03.2011 gün ve 2011/2254 - 3528 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Davacı ıslah yoluyla tescil talebi olanaklı görülmezse binanın rayiç bedeli olan 100.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacı alıcının edimlerini yerine getirmediğini, 02.11.2006 tarihli ihtarname ile fesih ihbarında bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapulu taşınmazın adi yazılı sözleşme ile satımı geçersiz olduğundan tapu iptali ve tescil isteminin reddine, 70.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 21.03.2011 günlü ve 2011/2254-3528 sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Davalı vekili, Dairemizce bozulmasına karar verilen hükmün kendisi tarafından da temyiz edildiği halde temyiz itirazlarının Dairemizce değerlendirilmediğini ileri sürerek karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Gerçekten bozulmasına karar verilen mahkemenin 04.11.2010 günlü ve 2009/711 Esas, 2010/844 Karar sayılı hükmü davalı vekili tarafından da süresi içerisinde temyiz edildiği halde maddi hata sonucu Dairemizce davalı vekilinin temyiz itirazları dikkate alınmadan ve yalnızca davacı vekilinin temyiz itirazları değerlendirilmek suretiyle kararın bozulduğu anlaşıldığından

bu kez davalı vekilinin temyiz itirazları da değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden davalının aynı zamanda arsa maliki olduğu, 13880 sayılı parsel üzerindeki yapının kendisi tarafından inşa edilmesi sebebi ile yüklenici sıfatını da taşıdığı, taşınmazda kat irtifakı kurulduğu, çekişme konusu 6 numaralı bağımsız bölümün davalı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekten, 22.10.2003 tarihli sözleşme adi yazılı şekilde düzenlenmiştir.

Kural olarak, taşınmaz mülkiyet nakli borcunu içerdiğinden sözleşme Türk Medeni Kanununun 706, Borçlar Kanununun 713, 2644 sayılı Tapu Kanununun 26 ve 1512 sayılı Noterlik Kanununun 60. maddeleri uyarınca resmi biçim koşuluna uyularak yapılmadığından geçersizdir.

Ne var ki, 30.09.1988 tarihli ve 2/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcunu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşuluna uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan cebri tescil davasının kabul edilemeyeceği,

bununla birlikte Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması halinde olayın özelliğine göre hakimin Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesini gözeterek açılan tescil davasını kabul edebileceği kuralı benimsenmiştir.

Zira, bu gibi durumlarda şekil eksikliğini ileri sürmek iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

22.10.2003 tarihli sözleşmede satış bedeli 52.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında satış bedelinin 47.500,0 TL’sinin ödendiği, 4.500,00 TL’sinin ödenmediği tartışmasızdır. İlke olarak da Borçlar Kanununun 81. maddesi uyarınca kendi edimini yerine getirmeyen taraf karşı tarafın borcunu yerine getirmesini isteyemez. Ancak, Dairemizin öteden beri uygulamasında bu gibi durumlarda alıcıya satış bedelini depo etmek üzere uygun bir süre verilmesi, satış bedeli depo edilirse edimler karşılıklı olarak bütünüyle yerine getirilmiş sayılacağından istemin hüküm altına alınması, aksi takdirde şimdiki gibi davanın reddi gerekeceği ilke olarak benimsenmektedir.

Bu açıklamalardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, davacıya kalan satış bedeli olan 4.500,00 TL’nin dava tarihindeki bulunacak güncelleştirilmiş karşılığını davalıya ödenmek üzere depo ettirmek, yerine getirilirse tescil istemini kabul etmek, aksi takdirde şimdiki gibi bu istemi reddetmek olmalıdır.

Değinilen bu husus bir yana bırakılarak ve 30.09.1988 tarihli 2/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözardı edilerek uyuşmazlığın yazılı olduğu şekilde sonuçlandırılması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.