Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/12057 K.2012/736

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.03.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ile duruşmasız temyizi ihbar olunan vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.01.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraf davacı Hazine vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine, çekişme konusu taşınmazların harman yeri iken 442 sayılı Köy Kanunu hükümlerine göre köy yerleşim alanı olarak ayrıldığını ve davalı köy adına tescilinin yapıldığını, ne var ki 442 sayılı Köy Kanunu’nun Ek 12. maddesine göre Maliye Bakanlığından uygun görüş alınmadığını, bu şekildeki tescilin yolsuz olduğunu, tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı köy, tescilin idari bir karara dayanarak yapıldığını, bu kararın iptal edilmediği sürece genel mahkemelerde tescil davası açılamayacağını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı köy tüzel kişiliği ile davanın ihbar edildiği ... temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazların, öncesinin harman yeri olduğu sabittir. 442 sayılı Köy Kanunu’nun 5178 sayılı Kanun’la değişik Ek 12. maddesi uyarınca, bu tür yerler köy yerleşme planının onayı ile önceki vasıflarını kendiliğinden kaybeder. Aynı yasanın son fıkrası gereğince de, Hazine’nin mülkiyetinde olmayan ve bir kamu hizmetine tahsis edilmiş taşınmazların devri için Maliye Bakanlığı’ndan görüş alınması gerekmez. Dava konusu taşınmazların tescili için Valilik tarafından da olur verilmiştir.

Yapılan bu saptamaya göre, davanın reddi gerekirken, taşınmazın önceki niteliği gözardı edilerek ve Hazine’nin özel mülkiyetindeki yer imiş gibi düşünülerek davanın kabulü doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.