Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/12110 K.2011/14257

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuş, diğer davalı uygun güzergah üzerinden geçit tesisi istemini kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, 582 ve 584 sayılı parsellerin ortak sınırından bilirkişi raporunda (C) ve (D) harfleri ile gösterilen yerden geçit kurulmuştur.

Hükmü, 584 sayılı parsel maliki davalı Hazine temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı Hazine’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut olayda ise, gerekçesi gösterilmeden davacının parseli yararına emsallere aykırı olacak şekilde 4 m eninde geçit kurulmuştur.

Mahkemece yapılması gereken iş, fen bilirkişisinden ek rapor alınarak davacı parseli yararına 2,5-3 m genişliğinde geçit tesis etmek olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.